Bu bizim sevdamız, bitmez bilirsin,
Ne desen eyvallah, ne desen kabul.
Sen bende dünyadan önce gelirsin,
Sevdim bunca neye yarar İstanbul.
Hayatla ne yapsam dost olamadım,
Yol sürdüm bir ömür yol alamadım,
Sen dur desen bile ben kalamadım,
Senden gitmek akla zarar İstanbul.
Ben kadar olmaz da belki de sevdin,
Yüreğin bir cennet bambaşka evdin,
Sen bana ödüldün, sonsuz ödevdin,
Zannetme çok kolay karar İstanbul.
Zerre miskal dolmaz nereye gitsem,
Onmaz eksiklere kapansam yetsem,
Neylesem hep seni ben neler etsem,
Gözüm gönlüm mutlak arar İstanbul.
Kabus yada düş mü nerde uyansam,
Ben kahr’a, sevince neye boyansam,
Bilmem ki sana mı bana mı yansam,
Mümkün müydü böyle firar İstanbul.
Taş toprak altın ya dönmüş betona,
Üstün bark olmazsa, altından sona,
Yer versen tamamım eyvallah buna,
Say candan sevdama ikrar İstanbul.
Kal sende bağrımda sakın etme, de,
Aldırmaz görünme, çekip gitme, de,
Ben gitmeden önce de bekletme, de,
Yoksa tavrın gönlüm kırar İstanbul.
Erkan SALTAN