Yazar: Yusuf Emrah

Bana hep öyle gelmiştir ki susan her şeyin kendine ait bir sesi vardır. Bazı eşyalar konuşmaz; yalnızca bekler. Demlenir. Sessizliklerini biriktirirler. Zaman geçtikçe bu sessizlik…

Bir kapının önünde durdum.  Başımı kaldırıp şöyle bir baktım. Kapı, ilk bakışta bir kapı gibi görünmüyordu. İnsan ona yaklaşınca, sanki bir eşiğin değil de başka…

Kısa süreliğine Kamerun’a gitmem gerekiyordu. Yolculuk aceleye gelmişti yine. Zaten plan yapmanın çok büyük bir lüks olduğu zamanlarda insan çoğu zaman plan yapmıyordu; şartlar insanın…

Bir mumun sessizce yanışını izlemek, insanı bazen hiç beklemediği kadar geriye götürür. Masadaki küçük alev bana da yıllar öncesini, yirmili yaşlarımın ilk şaşkınlıklarını, insanın kendini…