Yazar: Mücahit Kocabaş

İnsan ve toprak… Bütün çağların izlerini taşıyan iki varlık. Kendi hayatlarının ve dünya hayatının şahitleri… İnsan nereden gelir, nereye gider, muhtevası nedir insanın, en iyi…

Seni severken kapılar açılıyor sevdanın burçlarından. Kıyısında durup eğleşiyor ruhum. Rüzgarınla esip geçiyorsun gönlümden öylece. Rayihaları yayılıyor dört bir yanıma sevmelerin.