“Ayrılırken yanından arkama baktım. Uzun boyu, dik duruşu, her zaman ki zarafetiyle hızlı akan araçlardan mesafe arıyordu karşı yola geçmek için. İçim ürperdi ve endişelendim, “Aman hocam, dikkat edin! Allah’a emanet olun.” Gözleriyle merak etme dercesine içten bir tebessümle, “Sağ ol, sende… Görüşürüz…” O gülümseyişle uzaklaştı.
Tümü BİRKAÇ SAAT ÖMRÜNÜN KALDIĞINI BİLMEDEN TÜRK SİNEMASINA SESSİZ VEDA: ENGİN ÇAĞLAR
