SEVGİ

Eskiden, diye başlayan cümleler arasında geziniyor duygularımız .

Oysaki bizler insanı kucaklayan şefkat dolu kadim kültürümüzün evlatları iken, sevginin dışında yaşayan bireyler olmadık mı?

Duygular eskimiş olabilir mi, kendimize bile yabancı olan..?

Son yıllarda gözlemlediğim toplumda bireysellik ön planda halbuki birlik ve beraberlik içinde birbirimize destek olarak yaşamak ve yaşatmaktan daha kıymetli ne olabilir?

Komşu komşudan habersiz olabilir mi?

Paylaşacak güleryüzünüz yoksa aynı semtte oturmak ne tuhaf!

Oysa paylaşmak ne kadar da insanî.

Anne ve Babalarımız huzur evine girmişse!
Kardeşlerimizle küsmüş, yolda görsek tanımadığımız, birine selâm dahi veremez olmuşsak!

Tekrar hatırlamamız gereken “Sevgi” değil de nedir?

Birbirimizi sevmek, saymak asli kimliğimize döndürmez mi?

Yunus Emre’nin “Yaratılanı sev Yaradan’dan ötürü” kadim kültürümüzden mirastır ömrümüze aydınlık.

Eskiden yerine “Mütemadiyen” birbirimizi sevmek temennisiyle…

Aşkın Geçgel