YÂR KOYNUNDA BİR ÇİFT SUNA BESLENİR

14 Nisan 2011

Cağaloğlu… Edebiyat Sanat ve Kültür Araştırmaları Derneği (Eskader)’de garip başıma oturuyorum. 

Bugünlerde baharın şirin yüzü çiçek çiçek gülüyor. Ortalık şen şadıman. Etraftaki minik bahçelere bakmayıgör, yeşil insanın gözünü alıyor tezce. Şurada ne kaldı iğde çiçeklerinin ıtırlanmasına…     

Benim de durup durup yadıma sıla düşer bu mevsimde. Toprak kokusunu ana kokusu gibi içime çekesim gelir. 

Gene arzularım tepinmeye başladı. Hasretim bir tüllenmiş ki, deme gitsin. Mayıs ortasında genel kurulu yapıp memlekete kaçacağım. Bir hafta yeter bana. Ama sabrım kalmadı, şairin dediği gibi günler geçmiyor, ben günlerin içinden geçiyorum. 

Hanın çay ocağında, odabaşımız Pötürgeli Derviş Ağa, televizyonun sesini sağıra göre açmış, zangır zangır… 

“Göç göç oldu göçler yola dizildi, 

Uyku geldi elâ gözler süzüldü, 

Üç gün oldu elim yardan üzüldü,

 Ağam nerden aşar yolu yaylanın.”

 Bu Erzurum yöresinin seferberlik türküsünü Mükerrem Kemertaş söylüyor. Onun berrak hançeresinden dökülen doyumsuz nağmeler beni dut silkeler gibi silkeliyor. Nedendir bilmem, Kemertaş’ta bir başka lezzet bulurum. Acaba hüzündeki lezzet mi?.. O tok avazı kulaklarımı hıncahınç doldururken, söylediği türkünün duygusu da İnce ince yüreğime akar sanki. Gene öyle oldum. Hislendim. Boğazımda bir yumru beni tıkıyor. Terlere bulanana kadar Sultanahmet’in sokaklarını adımlamak istiyorum. Belki öyle durulurum. 

Kapı açıldı. İçeri usulca bir adam süzüldü. Bu yaşlı ve buruşuk simayı ha tanıdım ha tanıyacağım derken selâm verdi, sesten yakaladım. Rıdvan Çongur Ağabey… TRT’deki Radyo Kitaplığı, Büyük Nutuk, İftara Doğru, Elli Yılda Elli Ozan programlarından sesi kulağımda öyle yer etmiş ki, unutmak mümkün mü? O çapaksız diksiyonu, tonlaması, vurguları…  

Rıdvan Ağabey 1932 doğumlu. Şair. Hisarcılar akımının temsilcilerinden. TRT’ de spiker olarak başlayıp Yayın Planlama Dairesi Başkanlığı’na kadar uzanan 40 yıllık yolculukta hangi kültür programında, hangi tv. belgeselinde emeği yok ki… Onu 1973 yılındaki Konya Âşıklar Bayramı’nda tanımıştım. Turizm Derneği Başkanı Feyzi Halıcı’nın odasında. Fethi Gemuhluoğlu çizgisini gümüş bir çivi gibi ilk zihnime çakan adamdır. Ebediyen minnettarım. 

Çantasından kahverengi kapaklı bir kitap çıkarıp sevinçli ve coşkulu bir edayla masama koydu. Baktım: Türkiye’nin Muhtarı Fethi Gemuhluoğlu. Elazığ’da Manas Yayıncılık’ta bastırmış. Şener Bulut’un güzel işlerinden biri daha… Öpüp başıma götürdüm. 

Fethi Gemuhluoğlu’ndan, Niyazi Yıldırım Gencosmanoğlu’ndan bir iki söz tazelendirdik. Gönlüme yeniden menevişli hazlar düştü. 

Çaylar geldi, soğudu bile… Rıdvan Ağabey’in de yüzünde anlam veremediğim esintiler geziniyor. Bakışları sertleşti, çalı gibi oldu. Birden bana doğru atıldı: 

“Hadi, bir Hüma Kuşu söyle!”

 Ne diyeceğimi şaşırdım. Bu türküyü ikimiz de seviyoruz, biliyorum. Fethi Gemuhluoğlu da çok severmiş. Ama böyle aniden nasıl olur?  

“Deme Ağabey! Han odasında türkü mü söylenir?”

“Kime ne, kim karışır? Söyle gitsin!”

Mazeret sürüyorum önüne:

“Ben gırnatasız çığıramam!“

“Gırnatayı ağzınla çal.”

“Ağabey, Mükerrem Kemertaş darılır.”

“Darılmaz. Ben helallik alırım. Hadi! Fethi Abi’nin gül hatırı için!”

 Ne desem ki, mecburum artık. 

“Oğul oğul Hüma Kuşu yükseklerden seslenir/ Yâr koynunda bir çift suna beslenir…”

Artık gerisini getiremiyorum. Çünkü; Rıdvan Ağabey gözlerinden dolu gibi döküyor. Zaten istim üstündeyim, ben de saldım kendimi. Görseniz, sımsıkı bir kucaklaştık, baba oğul gibi. İkimizin de göğsünde bir alev topu var. Öyle ne kadar kaldık bilmiyorum.

O gün o esrik duygularla selamsız, kelâmsız vurup gitti Rıdvan Ağabey. Daha hiç görüşemedik, nasip olmadı. 2013 yılının Mart ayında uzun yola sefere çıktı. İnşallah Rabbimizin ikramına erişmiştir.

Fethi Gemuhluoğlu, tâ 1959’da “Türkülerle de, dularla da hüznümüz Allah’adır bizim” diye yazmıştı. “İmzası millet olan, halk olan, insan olan türküler… İnsanoğlu türküsüz kaldığı zaman gurbettedir diyeceğiz. Türküler bitip tükenirse hatırasız, sevdasız ve yalnız kalır diyeceğiz…”

Hem, biz bu türküleri sokakta bulmadık.