BİR DOĞUM GÜNÜ KUTLAMASI…

Havada bir aydınlık türküsü, içten, samimi, Anadolu gibi gönlü dopdolu ve cömert. Saçlara takılan ılık lodos notaları gibi bir farklılık var bugünde çözülmeyen ve asla çözülemeyecek olan. Onca geçen günlerin ardından gelen bugünün nesi farklı acaba. Yüreğe kattığı heyecan mı farklı yoksa yüze kattığı çizgi mi? Nesi farklı bugünün alelade yaşadığımız, hiçbir anlam yüklemediğimiz diğer zamanlardan.

Bu içteki huzur, yüze düşen anlamsız gülümseme, yüreğe düşen heyecan fazla mı bugüne ne? Hangi kapı aralığından süzülen ışıltı bu yüzümü, gönlümü aydınlatan. Aslında çok yalancı baharlar geçti önümüzden ömrümüzden… Sıra sıra düşünmeden dizdiğimiz aşk nağmeleri de değil ki bu havadaki sadalar… Niye geçen yıllara inat ayaklarımdaki derman, neden bu yerinde duramamak. Hangi yollardan bekleniyor ki bu cemal, neye bu aceleci koşuşturmacalar. Bu ne güzel yaradılış kutlaması en dip noktalardan en doruklara kadar yol aldıran yüreğe.

Hiç mi başka günler yaşamadı bu gönül, bu günden mi başladı yaşamaya, hayatı anlamaya, anlamlandırmaya? Yeni mi başladı bu rengârenk patika yol, yoksa aslında başladığımız yerde miydik bunca zaman. Ne önemi var pastamdaki rakamın kaçı gösterdiği, yaşadığımız kadar yok muyuz bu hayatta. Yada gönülden hissettiğimiz ve hissettirdiğimiz kadar yok muyduk bu zamanda. Hangi rakamı işlediysek yakamıza o kadar yaşadık sayılmaz mı? Sayılmaz mı ki yaşayamadıklarımız yeni yaşımızdan.

Eğer gönül bugünü kabul ettiyse yaşanmaya ve kutlanmaya değer başlangıç noktası, o zaman bugün değil midir miladımız? Bugün değil midir hayata ilk merhaba ben geldim değişimiz? O halde varsın bayram yeri olsun yürek, süslesin alı alına moru moruna bayraklarla, balonlarla düşleri. Düşlerimiz yeni notalarını oluştursun hayat şarkımızın.

Ben geldim hayat, seni anlamaya, özümseyip kavramaya. Tüm duyguları içimde yoğurup en oluruyla yola çıkmaya. Ben geldim o halde, karanlığı delip geçen kendi Süreyya yıldızımı getirdim. Merhaba hayat ben geldim. Bugün doğdum ben, ben bugün geldim.

Bahar UZUN GÖZTOK