DEPREM KUŞLARI

I
Bir gece mışıl mışıl
Uyurken ev yıkıldı.
Duvarlarda ne varsa
Üstümüze döküldü.

Bizi kurtarmak için
Koşuştu annem babam.
O korkunç manzarayı
İmkân yok anlatamam.

Sesler kesildi birden,
Her taraf kapkaranlık…
Saniyeler içinde
Evin altında kaldık.

Nerede annem babam,
Kardeşlerim nerede?
Gelin kurtarın beni,
Korkuyorum burada.

Sonra gördüm onları,
El ele tutuştular.
Kuşlar gibi süzülüp
Gökyüzünü aştılar.

Seslendim duymadılar,
Beni de alın diye.
Ağladım, çok ağladım;
Niye gittiler niye?

Bir ses duydum yakından,
Gözüme ışık geldi.
Kocaman elleriyle,
Amcalar beni aldı.

II
Annem nerede annem?
Ben ona çok düşkünüm.
Bırakmazdı hiç beni,
Şaşkınım çok şaşkınım.

Ah benim canım babam,
Bırakma beni böyle,
Yanımda sen olmazsan
Ne yaparım sen söyle.

Beşizdik bizler hani,
Neden sizler yoksunuz?
Ben burada yalnızım,
Siz orada çoksunuz.

Üzülme derler bana,
Ben yine üzülürüm.
Her gece ailemin
Yanına süzülürüm.

Yusuf Dursun
15 Şubat 2023

Not: Bu şiir, 6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen Kahramanmaraş merkezli depremde Hatay’daki evlerinde annesi, babası, ablası ve beşiz kardeşlerinden dördünü kaybeden 3 yaşındaki Muhammed’in diliyle yazıldı.
“Asrın felaketi” olarak adlandırılan bu depremde hayatını kaybedenlere rahmet; kalanlara sağlıklı, hayırlı, uzun ömürler diliyorum. Yakınlarının ve milletimizin başı sağ olsun.