SONSUZA YÜRÜYÜŞÜMÜZ SENİNLE...

Sen yürürsün…
Yaseminler dökülür eteklerinden.
Sen yürürsün…
Ellerimde ellerinin sıcaklığı,
Kulaklarımda, o kadim besteyi hatırlatan
Cıvıltılı sesin kalır.
Sen yürürsün…
Yürüdüğün yollar bahara çıkar,
Başlarını kaldırıp bakmaya utanır
O çılgın papatyalar.
Sen yürürsün…
Dağlarda ceylanları,
Göklerde yıldızları
Heyecan sarar.
Sen yürürsün…
Gözlerim gittiğin yollarda kalır,
Kalbin kalbimin üstünde,
Alnım, yitik secdelerde…
Sen yürürsün…
Savrulan zerrelerim ardına düşer
Yalın ayak, delice.
Sen yürürsün…
İnatla dünyanın o batak yüzüne,
Dokunduğun yerlerde açan
Mazlum ve gülümseyen nilüferlerle.
Sen yürürsün…
Bir verdiğin söz kalır geriye,
Bir tutam hanımeli kokusu,
Bir de yakıp kavuran ah!..
Sen yürürsün ya
Mütemadiyen… Durmaksızın yollar boyunca,
Sarıp sarmalar gönlünde,
Götürsün beni de,
Söz verenlerin eşsiz diyarına.
Sevdiğim!.. Gönüldaşım!..
Sen yürürsün hep…
Önümsıra, önden gidenlerle.
Ben yürürüm hep… Ardından,
Arkadan gelenlerle…