Yazar: Şerif Aydemir

Şu şairler var ya, iki dünyanın da bahtiyarı olsalar gerek.

İçi çölleşen insanlığın bugün daha çok diriltici bir soluğa ihtiyacı var.

—

İçimizde uzun yolculuklara çıkmadan düşünce dünyamızı büyütemeyiz. Duygularımızı köklendiremeyiz. Gönül açılması yaşayamayız. Cetvelle, pergelle, gönyeyle “Al atın türküsü” kanımıza dolmaz.

Yürüyorum. Benimle birlikte neler yürümüyor ki? Yaşar Kemal romanlarını yürürken oluştururmuş. Benim de ne çok düşünce ve hikâye aklıma üşüşüyor bugün, ne çok söz ve duygu refakat ediyor yol boyunca…

“İçli insanlar mantıklarına uymuzlar. O yüzden kaybolup giderler”