HİSSET, DUY…

Sen duymadın mı bitti ödendi kefaretleri tüm sancılarımızın,
Onca sitemlerin, kederlerin, acı hasretliğin eseri yangınların,
Rüzgârların yükü arttı, tüttürüldü tüm gam, keder, ağrıların,
Hisset! Güneşler gönderiyorlar bizlere ısınsın yüreklerimiz,

Tüm anksiyetelerimizi istasyonların küf tavanlarına bıraktık,
Kızgınlıkları, kırgınlıklarla parçaladık, uçurum ardına fırlattık,
Su gibi yaşamaya ant içip günleri duru suyun akışına bıraktık,
Duy! Denizler gönderiyorlar bizlere ferahlasın göğüs kafesimiz,

Öfkeli saldırganlıkları, kavgaları, patırtıları itekledik çok öteye,
Küfürleri, hakaretleri, çamurlu tüm dilleri bırakalım gel şöyle,
Yorulmuş, tükenmiş, yılgınlığa bulanmış ne varsa atalım öteye,
Kokla! Papatyalar gönderiyorlar bize sevdaya varsın kalplerimiz,

Dinle ayak seslerini, kavuşmalı türküleri bekleyen milyonlar var,
Tohum açmaya hazır, serilmiş uyuyan canım bereketli topraklar,
Huzurlu nefesi, erdemi, bolluğu, neşeyi hak ediyor bu diyarlar,
Haber versene menekşe kokulu hayallerimiz de varıp koşsunlar,
Gör! Renkleriyle kanatlanacak yaşamımız, sülünler gönderiyorlar…

Tülay Karataş