SEVDAM YOLA

Sen bana budala tahtlarda zaferler sunuyorsun,
Ben kendi saltanatımdayım lakin sen bilmiyorsun,
Çokluğu marifet, zenginliği sultanlık sanıyorsun,
Baktığın yerden benim gördüğümü görmüyorsun,
Simlere bulanmışsın ışıltılı hallerinde hipnozsun!
Sen bana cızırtılı tonca kalabalıklar vadediyorsun,
Ben tılsımlı bir yalnızlığa meyilliyim bilmiyorsun,
Sen saate dikmiş gözünü kilometreler koşuyorsun,
Ben bir özün çekirdeğindeyim sen bulamıyorsun,
Etiketler iliştiriyorsun, unvanlar takıştırıyorsun,
Şahsiyetini soruyor etraf cevap veremiyorsun,
Ben anonimim, sen benden adım soruyorsun,
Ben yola sevdalıyım, sen varmaya çalışıyorsun,
Sen sevdayı oyuncak gibi evirip çeviriyorsun,
Renkten renge boyuyor derinini yitiriyorsun,
Ben yüreğime giydirmişim sen hissetmiyorsun,
Sen bir kumsala dingin ayak izlerini seriyorsun,
Kelimelerimde bin bir türlü hisler erişemiyorsun,
İki bambaşka kapıyız, iki ayrı yoluz sanıyorsun,
Temasımızı, bilir olduğumuzu fark etmiyorsun…
İki yan yana soğuk bedeni kavuşmak addediyorsun!
Oysa ben sana durak, sen bana yol oluveriyorsun… 

Tülay Karataş

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir