BAHARA…

Binlerce güneş topladım, dağıldılar eteklerimde,

Biliyorum çiçekler taşacak bahçelerimizde,

Öyle arsız, inatçı bir çiçek basacak ki

Meyveleri taşıyamayacak ağaç gövdeleri!

Kokusu buram buram salınacak iklimimizde,

Toprağımız bir nevruz ateşinde şenlenecek!

En sıcak, en ışıltılı, en şahane yazlara gebe,

Yer ve gökyüzü dönecek o ılık güneşlere,

Bir turkuaz saltanatın yolunu gözlercesine,

En mavi denizi, en kızıl yanan güneşi görmeye,

Yaşamış mıydık sahiden öncesinde dercesine!

Umudu toka yaptım iliştirdim saçlarıma,

Bağrımda bir yarın hayali ki hiç sorma!

Yoksulluğun adı uğramayacak kuytularımıza,

Göğüs çeperimize madalya edip takacağız,

İnsanın insanda bulduğu, yeşerttiği umudu,

Dibine kadar yaşayıp inşa edeceğiz toprağımıza,

Baharı giyindik, mevsim çiçekleri taç oldular başımıza,

Dalgalı denizler, yakamozlar, yaldızlar ardımızda …

Yaşamak heyhat ne güzelsin, layık olacağız sana!

Onurlandıralım günü, mutluluk saçalım tohum alsın!

Topraktan gayri silinsin, nefretin yalnız adı kalsın!

Bu yol bir olsun, bahar koksun, bereket, bolluk aksın,

En küçüğünden en büyüğüne yaşamın en özüne varsın!

Açtık iki kollarımızı gelsin bahar, yaşamak kanat çırpsın, taşsın!

Sevgiye sevgi, insana umut, toprağa huzur, cana nefes katsın!

Tülay Karataş