YILDIZLI DÜŞLER EŞLİĞİNDE…

Yıldızlara bakalım bu gece sade, şık, kendiliğinde…
Aklımızda yarına dair tılsımlı düşler eşliğinde…
Dalgaların ahenkli yaşam senfonisi ezgilerinde,
Yaz geliyor bak doğuracak güneşler ömrümüze,
Öyleyse ne diye bunca erteleme bekleme ne diye?
Söyle kaç yazımız var, kışlar da sırasını beklemede!
Ölüyoruz ah benim canım, gerçeğimiz peşimizde…
Söylesene biz ne diye gecikiyoruz hala düşlerimize?
Açacak gündüzler, doğacak bin bir çiçek epeyce,
Dünya bilmem kaç kez daha dönecek yörüngede,
Biz sahi, biz kaç kez daha döneceğiz kendisiyle?
Bir asır sonrası galip gelmeyecek mi bu kemiğe?
Ölüyoruz, öyle ki ölüm devasa, dikilmiş tepemize,
Tükeniyoruz kumlar döküldükçe nefeslerimize,
Peki söylesene ne diye gecikiyoruz düşlerimize…
Yetti dizdiğimiz bunca cesareti seyirlik dizelere,
Kuvvet ver dönelim bizzat bu günü işlemeye…

Tülay Karataş

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir