Yüreğimin işiydi,
Düşüncelerimden sorarlar,
Suallerin cevaplarında değilsin,
Görmekten, duymaktan, medet umarlar,
Bana seni soruyorlar ne der, ne kelam edebilirim?
Ahmakça dile dökerim sanıyorlar, yahu ben şair miyim?
Kelimelerim kim ola ki, dilim söylese de, etten kemikten bedenim,
Anlatabilir miyim? Yolun sonuna varıyor tükenmez kalemim, el izlerim…
İki kişilik sanılır da yalnız tek yüreğin bizatihi kendi içidir, işidir sevmek dediğin…
Şimdi milyarlarca insanda atan, yaşayan, gizemli o yürekleri açıp bakabilir misin?
Tozunu alabilir misin şu aşkı doğurmuş, sevdaya yuva olmuş o gediğin?
Alsan ne çaredir, belki aşk dediğin şey o tutmuş tozun kendisidir,
Dilim taşıyamaz, haddi midir, ne münasebet anlatabileyim!
Bu bir garip yüreğin çeperinde gezinir hücrelerce,
Oluk oluk süzülür durursun bileklerimde,
Bu yoksun kelimelerim tükenir,
Ne göz tanır, ne dil bulabilir,
Bende, benimlesin…
Tülay Karataş
- HİSSET, DUY… - 08.05.2023
- SİTEMGÂH - 30.04.2023
- YILDIZLI DÜŞLER EŞLİĞİNDE… - 22.04.2023
- SEVDAM YOLA - 16.04.2023
- LİMANLAR GEZ, DOLDUR HEYBENİ… - 10.04.2023
- YÜREĞİN İŞİ… - 02.04.2023
- BAHARA… - 02.04.2023
- BİTTİ EYLÜLÜN SONBAHARI - 19.03.2023
- ÜMİTLİ, YAKIN YARINLARDA… - 12.03.2023
- VEDASIZ GİDENLER… - 04.03.2023
- DOSTLUĞA… - 28.02.2023
